Бала қауіпсіздігі туралы сөз болғанда, көбіне жолдағы қауіп, бейтаныс адамдар немесе интернеттегі қатерлер еске түседі. Алайда қауіпсіздік ұғымы бұдан әлдеқайда кең. Баланың қауіпсіз болуы – оның үйде, мектепте, көшеде және виртуалды ортада өзін қорғалған сезінуі деген сөз.
Қазіргі таңда балалардың ақпаратқа қолжетімділігі артты. Бір жағынан, бұл олардың білімін кеңейтсе, екінші жағынан, түрлі қауіптерге жол ашуы мүмкін. Сондықтан баланы барлық нәрседен шектеу мәселені шешпейді. Ең маңыздысы – оған қауіпті жағдайды танып, дұрыс шешім қабылдауды үйрету. Бала кімге сенуге болатынын, күмәнді ұсыныстан қалай бас тарту керектігін және қиындық туындағанда кімнен көмек сұрайтынын білуі қажет.
Ата-ананың бақылауы да баланың жеке кеңістігін толық шектеуге айналмауы тиіс. Сенім мен түсіндіру арқылы қалыптасқан қарым-қатынас балаға қауіп төнген жағдайда үлкендерге ашық айтуға мүмкіндік береді. Егер бала қателік жасаған кезде жазалаудан қорқатын болса, ол қиын жағдайды жасыруы мүмкін.
Меніңше, бала қауіпсіздігінің ең мықты қорғаны – тек ереже емес, оның жанында әрдайым тыңдайтын және түсінетін ересек адамның болуы. Бала өзін жалғыз сезінбеген жерде көптеген қауіптің алдын алуға болады.
Сондықтан балаға «абай бол» деп ескерту жеткіліксіз. Оған қауіпсіздіктің нақты жолдарын үйретіп, өз пікірін айтуға мүмкіндік беру қажет. Баланың қауіпсіздігі – отбасының ғана емес, бүкіл қоғамның ортақ жауапкершілігі.
Ғ.ҒҰБАШОВА
