Тұрмыстық жанжал – тек екі адамның арасындағы түсініспеушілік емес, оның салдары тұтас отбасының өміріне әсер етуі мүмкін күрделі мәселе. Кей жағдайда адамдар жанжалды «отбасының ішкі мәселесі» деп қабылдап, оған сырт адамның араласуын дұрыс көрмейді. Меніңше, бұл – қауіпті түсінік. Себебі уақытында тоқтатылмаған жанжал біртіндеп қорқытуға, қысым көрсетуге немесе күш қолдануға ұласуы мүмкін.
Отбасында әр адамның өз ойын еркін айтуға, құрметке ие болуға құқығы бар. Келіспеушілік кез келген шаңырақта кездесуі мүмкін, бірақ мәселені шешудің жолы – дауыс көтеру немесе күш көрсету емес, сабырлы сөйлесу және бір-бірін тыңдау. Әсіресе ашу үстінде қабылданған әрекеттің салдары кейін орны толмас өкінішке әкелуі ықтимал.
Тұрмыстық жанжалдың алдын алуда қоғамның да жауапкершілігі бар. Көршінің немесе туыстың отбасындағы қиындықты байқап тұрып, «өздері шешеді» деп үнсіз қалуы мәселені ушықтыруы мүмкін. Қажет жағдайда тиісті мамандардан көмек сұрау – әлсіздік емес, керісінше, жағдайды ушықтырмай тоқтатуға жасалған дұрыс қадам.
Менің ойымша, берік отбасының негізі – қорқыныш емес, өзара құрмет. Үй адам өзін қауіпсіз сезінетін орын болуы керек. Сондықтан тұрмыстық жанжалдың алдын алу әр отбасының тыныштығын ғана емес, жалпы қоғамның қауіпсіздігін қалыптастыруға ықпал етеді.
С.ҚАЙЫР
