«Таза Қазақстан» туралы сөз болғанда көпшіліктің ойына қоқыс жинау келеді. Ал меніңше, келесі қадам – қоқысты жай ғана жинамай, оның тағдырын өзгерту. Өйткені кейбір қалдықтар шын мәнінде қоқыс емес, қайта өңдеуге болатын ресурс.
Пластик бөтелке – жаңа өнімге айналуы мүмкін. Қағаз қайта өңделіп, тағы да талай параққа қызмет етеді. Ал органикалық қалдықтың өзі табиғатқа қайта оралып, тыңайтқыш бола алады. Демек, мәселе «қоқыс бар ма?» деген сұрақта емес, **«біз оған қалай қараймыз?»** деген сұрақта.
Мен «Таза Қазақстанның» болашағын қоқыс жәшіктерінің санымен емес, адамдардың санасындағы өзгеріспен елестетемін. Әр үйде қалдықты сұрыптау қалыпты әдетке айналса, әр мектепте экологиялық мәдениет күнделікті өмірдің бір бөлігі болса, біз тазалықты акция ретінде емес, өмір салты ретінде қабылдай бастаймыз.
Нағыз таза Қазақстан – қоқысы жоқ ел ғана емес. Ол табиғи байлығын ысырап етпейтін, әр заттың құнын түсінетін және келешекті ойлайтын қоғам.
А.МАРАТҰЛЫ
