Тұрмыстық зорлық-зомбылық – бұл жеке отбасының ғана емес, тұтас қоғамның мәселесі. Ол адамның ар-намысына, денсаулығына, психологиялық жағдайына орны толмас зиян келтіреді. Зорлықтың кез келген түрі – физикалық, психологиялық, экономикалық немесе моральдық қысым – ақтауға жатпайды.
Өкінішке қарай, тұрмыстық зорлық көбіне «отбасының ішкі мәселесі» ретінде қабылданып, жабық күйінде қалып қояды. Мұндай көзқарас жәбірленушінің жағдайын одан әрі ауырлатады. Қоғамда «шыдау керек», «балалар үшін төзу керек» деген түсінік емес, «қауіпсіздік пен қадір-қасиет бәрінен жоғары» деген ұстаным орнығуы тиіс.
Мемлекет тарапынан заңнамалық шаралар күшейтіліп, жауапкершілік тетіктері жетілдіріліп келеді. Бірақ тек құқықтық нормалар жеткіліксіз. Ең маңыздысы – қоғамдық сана мен мәдениетті өзгерту. Отбасындағы сыйластық, теңдік пен өзара құрмет құндылық ретінде дәріптелуі керек.
Тұрмыстық зорлық-зомбылықтың алдын алу үшін:
- жәбірленушілерге қолжетімді құқықтық және психологиялық көмек көрсету;
- дағдарыс орталықтарының жұмысын кеңейту;
- жастар арасында құқықтық сауаттылықты арттыру;
- агрессияның алдын алуға бағытталған тәрбиелік жұмыстарды күшейту маңызды.
Әрбір адам қауіпсіз өмір сүруге құқылы. Отбасы – қорған болатын мекен болуы тиіс, қорқыныш мекені емес. Сондықтан тұрмыстық зорлық-зомбылыққа қарсы күрес – заңның ғана емес, бүкіл қоғамның ортақ міндеті.
