Тұрмыстық зорлық-зомбылық – қазіргі қоғамдағы ең күрделі әрі алаңдатарлық әлеуметтік мәселелердің бірі. Ол адамның қадір-қасиетін аяққа таптап қана қоймай, отбасының тұтастығына, балалардың психологиялық дамуына және жалпы қоғамның тұрақтылығына теріс әсер етеді. Өкінішке қарай, көптеген жағдайда мұндай зорлық-зомбылық жабық есік артында қалып, уақытында ашық айтылмайды. Жәбір көрген адамдардың бір бөлігі қорқыныштан, әлеуметтік қысымнан немесе қоғамның сынынан қауіптеніп, көмек сұрауға батылы жетпей жатады.
Тұрмыстық зорлық-зомбылық тек физикалық күш қолданумен шектелмейді. Ол психологиялық қысым, қорлау, қорқыту, экономикалық шектеу, бопсалау сияқты түрлі формада көрінуі мүмкін. Мұндай әрекеттер адамның еркіндігі мен құқықтарын шектеп, оның өмір сапасына ауыр зардаптар әкеледі. Әсіресе әйелдер мен балалар көбіне осындай жағдайдың құрбанына айналады. Сондықтан бұл мәселе тек бір отбасының немесе жеке адамның мәселесі емес, бүкіл қоғамның назарын талап ететін маңызды тақырып.
Соңғы жылдары мемлекет тарапынан тұрмыстық зорлық-зомбылықтың алдын алу және оған қарсы күресті күшейту бағытында бірқатар шаралар қабылданып келеді. Заңнаманы жетілдіру, жәбірленушілерді қорғау тетіктерін күшейту, арнайы орталықтар мен сенім желілерінің жұмысын дамыту – осы бағыттағы маңызды қадамдардың бірі. Мұндай бастамалар зорлық-зомбылықтың алдын алуға, жәбірленушілерге дер кезінде көмек көрсетуге және кінәлілердің жауапкершілігін арттыруға мүмкіндік береді.
Дегенмен, мәселені тек заң арқылы шешу жеткіліксіз. Ең алдымен қоғамда тұрмыстық зорлық-зомбылыққа деген мүлде төзімсіз көзқарас қалыптасуы қажет. Әрбір азамат отбасыдағы зорлық-зомбылықты «жеке мәселе» деп қарамай, оған бейжай қарамауы тиіс. Қоғамдық санада өзара құрмет, жауапкершілік және адам құқықтарын қорғау қағидалары берік орныққанда ғана бұл проблеманың алдын алуға болады.
Отбасы – қоғамның негізі. Ал мықты қоғам ең алдымен қауіпсіз, сыйластық пен сенімге құрылған отбасылардан қалыптасады. Сондықтан тұрмыстық зорлық-зомбылыққа қарсы күрес – бұл тек құқықтық мәселе емес, ол адамгершілік, мәдениет және тәрбие мәселесі. Балаларды кішкентайынан өзара құрметке, төзімділікке және жауапкершілікке тәрбиелеу – болашақта мұндай келеңсіздіктердің алдын алудың ең тиімді жолдарының бірі.
Тұрмыстық зорлық-зомбылыққа қарсы тұру – баршамыздың ортақ міндетіміз. Әрбір адамның қауіпсіз әрі лайықты өмір сүруге құқығы бар. Сол себепті қоғам болып бұл мәселеге бейжай қарамай, бір-бірімізге қолдау көрсетіп, әділдік пен адам құқығын қорғау мәдениетін нығайтуымыз қажет. Тек сонда ғана біз қауіпсіз, әділетті және берік қоғам құра аламыз.
